Ik wil mensen helpen

Maatschappelijk betrokken reizen, dat is eigenlijk vanaf dag 1 mijn inzet geweest. Om verschillende redenen. Vooral omdat ik groot voorstander ben van “pay it forward” een methode waarin jij het goede wat jou overkomt doorgeeft aan een ander.

En ik heb het goed, ook al leef ik op een heel krap budget, ik heb het altijd nog beter dan de gemiddelde mens in de landen waar ik doorheen reis. En dus wil ik maatschappelijk betrokken reizen. Me laten betrekken bij de maatschappij waarin ik te gast ben.

Wat betekent maatschappelijk betrokken reizen voor mij?

Ik ben vaak heel lang in een land, veel langer dan een gemiddelde digitale nomade, dat schept een maatschappelijke betrokkenheid.
Voor mij betekent maatschappelijk betrokken reizen vooral:

  • de economische, maatschappelijke, en sociale structuren van een land leren kennen en begrijpen
  • de cultuur leren kennen en begrijpen
  • de mens centraal zetten in mijn dagelijks leven
  • mensen ontmoeten en leren kennen
  • gesprekken hebben met bedrijfseigenaren en als zij dat willen advies geven over diversiteit, zichtbaarheid, onderscheidend ondernemen, winstmarges etc.
  • open staan voor vragen van mensen uit het land waar ik ben
  • projecten ontdekken en wellicht ondersteunen als dat wenselijk is
  • producten kopen of  hotelovernachtingen boeken bij kleine lokale bedrijven

Kortom: begrijpen waarom zaken zijn zoals ze zijn en dingen lopen zoals ze lopen en kijken of ik ergens iets kan betekenen in het vooruitkomen van mensen en/of bedrijfjes.

Jij kunt mij helpen om mensen te helpen

Mexico is zwaar getroffen door COVID en de maatregelen, in een land waar mensen dagelijks worstelen om te overleven en vaak van dagloon naar dagloon leven, vallen maatregelen als een drie maanden durende lockdown (in 2020) en ede economie op 50% sterkte, zwaar. Met het wegvallende toerisme zwoegen grote delen van het land, niet alleen de hotelmedewerkers die ontslagen werden en nu weer een baan zoeken, maar ook alle handarbeiders die souvenirs maakten, En dat zijn vaak de armste mensen.

Ik wil producten kunnen kopen zonder beperking van arme mensen die hun koopwaar niet kwijt raken, ik wil schoenen kunnen geven aan blote voeten kinderen en schoolboeken projecten sponsoren waar dat nodig is. Ik wil senioren helpen die het niet meer redden en vol schaamte lopen te bedelen en te smeken om eten. Ik wil hongerige kinderen voeden. Ik wil kleine bedrijven vertellen hoe belangrijk het is om risico te spreiden en hoe zichtbaarheid en diversiteit kan voorzien in een beter inkomen.

Ik wil die druppel op de gloeiende plaat zijn, want als ik het niet doe, doet misschien wel niemand het, en iemand moet het doen, iemand moet beginnen. 

Maar ik heb geen geld genoeg. En daarom vraag ik niet langer geld voor mijn website kosten, maar voor de mensen die ik ontmoet op mijn rondreis door Mexico.

Doneer met een groot hart!

Klik op de afbeelding om naar Ko-Fi te gaan

Kijk op mijn Ko-Fi pagina naar hoe ik het binnengekomen geld besteed.

 

Bedstee Netherlands
In Nederland werkte ik, vooral de laatste jaren, in de sociale sector

Ooit werkte ik als assistent projectleider in de stedelijke vernieuwing, ik werkte nauw samen met bewoners waarvan de woningbouwcorporatie en gemeente vonden dat hun leefomgeving drastisch aangepakt moest worden. Maar ook het sociale aspect van de wijk werd onder handen genomen. Door middel van bewonersparticipatie betrokken we als project team bewoners bij alle plannen. Mijn verantwoording was om die bewonersparticipatie op gang te brengen, te houden en vooruit te bewegen.

Later stapt ik over, via een politieke carrière naar een baan als projectleider in het welzijnswerk. Ik ben dus altijd bezig geweest met die maatschappij om mij heen. En met ondernemers en bewoners en werkgelegenheid en al die facetten die bij samenlevingsopbouw komen kijken.

Toen ik emigreerde besefte ik dat ik al die kennis moest vergeten, want wat voor Nederland geldt, geldt niet voor een ander land. Dat had ik geleerd toen ik werkte in de die stedelijke vernieuwing en betrokken raakte bij andere projecten in Europa.

Maar mijn maatschappelijk betrokken zijn, mijn belangstelling voor mensen en de wens anderen een kans te geven op een beter leven, dat hoefde ik niet achter te laten in Nederland. 

Een aantal voorbeelden van mijn bijdrage aan mensen in de Filipijnen:

Traveling Samaar and Leyte where to go

De tricycle rider

Een tricycle driver in de Filipijnen, hij werkt als toeristen chauffeur op een klein eiland. Hij had geen flauw idee wat er binnen kwam in zijn bedrijf en wat er uit ging.

Hij betaalde braaf zijn rekeningen en was blij als hij aan het einde van de dag geld over hield voor eten, en op sommige dagen om wat te sparen. En vooral om benzine te tanken. Want dan kon hij weer rijden. Benzine pakte hij van zijn zus die benzine verkocht langs de weg, dat kocht ze in in een andere stad, werd per boot naar het eiland vervoerd en daar verkocht in lege cola flessen. Zij had geen flauw idee wat haar winstmarge was, temeer omdat haar broer gewoon pakte wat hij nodig had.

Samen met deze familie heb ik een inkomsten en uitgaven plaatje gemaakt met een afschrijvingspost voor de tricycle  en een reparatiefonds voor de motor. Het bleek dat moeder nog land had met een varkenshok wat leeg stond en er was een koe.

Uiteindelijk heeft het opgeleverd dat er 3 cola flessen bijkwamen, 1 met spaargeld, 1 met reparatiegeld en 1 met winst van het benzinebedrijf waarvan de familie besloot dat dat geld ingezet moest worden voor de aankoop van een big, een zeug.

Ik had uitgelegd dat een extra inkomstenbron niet verkeerd was omdat de hele familie leefde op het inkomen van de tricycle, als er ooit wat met de broer zou gebeuren, zouden alle inkomsten wegvallen. En nu, nu het toerisme is weggevallen door COVID zijn ze blij met de opbrengst van de biggen die ze verkopen die het varken opbrengt. Een goede deal met de lokale eigenaar van beer van een varken zorgt voor een regelmatig nest biggen.

Voor COVID ging de opbrengst van de biggen naar de studie van de kinderen. Maar die gaan nu even niet naar school.

weg uit Nederland

De grondeigenaren in geldnood

Een familie had een stuk grond in eigendom in het centrum van het dorp op een A-locatie zeg maar, iedereen kwam erlangs, maar ze hadden amper geld voor eten.

De oude moeder zat in een benzinekraampje langs de weg en de zoon probeerde handdoeken te verkopen deur aan deur. Er was een Italiaanse toerist die een stuk grond zocht voor een restaurant.

Na enige bemiddeling van mij tussen de familie en de Italiaan, zorgde voor een legaal door een notaris beëdigd huurcontract. De familie wilde koste wat het koste de grond in eigendom houden. Met de afgesproken huurprijs zorgden we ervoor dat de Italiaan een goede start kon maken en voor de eigenaren een forse inkomstenverbetering, Door de groeioptie in de huur, geniet de familie mee van het succes van de restauranthouder.  De huuroptie is voor 20 jaar, iedereen is blij.

Eindelijk kon oma stoppen met werken in het benzinehuisje en kon er een normaal huis gebouwd worden, en was er eten op tafel. De zoon heeft inmiddels een succesvol bedrijfje opgezet waardoor hij ook in zin eigen levensonderhoud kan voorzien.

butterfly sanctuary Bohol

Zij betalen mij niet, ik vraag een pay-it-forward-daad als tegenprestatie

Dit zijn twee voorbeelden van maatschappelijk betrokken reizen, naast alle Facebookpagina’s, visitekaartjes en mini websites die ik ontworpen heb voor kleine ondernemers zijn dit dingen die ik doe. Omdat ze me blij maken en omdat ik hiermee iets achterlaat op die plekken waar ik geweest ben wat nagalmt tot in de toekomst.

Ik vraag er niets voor terug, anders dan dat de personen zelf  ook 1x het concept van “Pay it Forward” omarmen en iets voor een ander doen, dat mogen ze helemaal zelf bepalen. Gelukkig hebben mijn mensen dat ook gedaan, dus het galmt nog veel meer na dan ik had durven hopen.

van tala veranderen op je blog, engels, nederlands, taalkeuze

Zulke zaken kosten tijd en geld

Het kost veel tijd, want ik moet zeker weten eerst de lokale cultuur en zakenwereld leren kennen. Anders dender ik met al mijn Nederlandse kennis rond als een olifant in een porseleinkast. Dus het duurt even voor ik zoiets kan opstarten. Visitekaartjes, facebook pagina’s dat lukt allemaal wel als het nodig is, maar echte zakelijke deals en zakelijk advies daar moet ik toch wat lokaal inzicht voor hebben.

Ik heb inmiddels al heel wat Facebook pagina’s gemaakt zowel in de Filipijnen als in Mexico. Maar ook Whatsapp uitleg gegeven over het commercieel gebruik van zakelijk Whatsapp, het opzetten van een Facebook Business en kleine websites via WordPress en HTML.

Visitekaartjes laat ik drukken om ze een tastbaar iets te geven van waar we mee bezig zijn. 

De kosten betaal ik meestal zelf, omdat de mensen die ik help dat echt niet zelf kunnen betalen. Maar ook bij mij gaat het af en toe in de papieren lopen. Want als ik daarnaast ook nog mee doe aan de schoolboeken acties tijdens de kerstdagen, de straatkinderen soms te eten wil geven en wat geld wil geven aan die bedelende oude dame op straat……..

Vandaar mijn actie “Help mij mensen helpen” via Ko-Fi. Voorheen vroeg ik geld voor mijn website kosten via deze donatie en crowdfunding website maar nu vraag ik geld voor de mensen die ik ontmoet tijdens mijn maatschappelijk betrokken reizen.

Jij kunt mij helpen om mensen te helpen

Mexico is zwaar getroffen door COVID en de maatregelen, in een land waar mensen dagelijks worstelen om te overleven en vaak van dagloon naar dagloon leven, vallen maatregelen als een drie maanden durende lockdown (in 2020) en ede economie op 50% sterkte, zwaar. Met het wegvallende toerisme zwoegen grote delen van het land, niet alleen de hotelmedewerkers die ontslagen werden en nu weer een baan zoeken, maar ook alle handarbeiders die souvenirs maakten, En dat zijn vaak de armste mensen.

Ik wil producten kunnen kopen zonder beperking van arme mensen die hun koopwaar niet kwijt raken, ik wil schoenen kunnen geven aan blote voeten kinderen en schoolboeken projecten sponsoren waar dat nodig is. Ik wil senioren helpen die het niet meer redden en vol schaamte lopen te bedelen en te smeken om eten. Ik wil hongerige kinderen voeden. Ik wil kleine bedrijven vertellen hoe belangrijk het is om risico te spreiden en hoe zichtbaarheid en diversiteit kan voorzien in een beter inkomen.

Ik wil die druppel op de gloeiende plaat zijn, want als ik het niet doe, doet misschien wel niemand het, en iemand moet het doen, iemand moet beginnen. 

Maar ik heb geen geld genoeg. En daarom vraag ik niet langer geld voor mijn website kosten, maar voor de mensen die ik ontmoet op mijn rondreis door Mexico.

Doneer met een groot hart!

Klik op de afbeelding om naar Ko-Fi te gaan

Kijk op mijn Ko-Fi pagina naar hoe ik het binnengekomen geld besteed.