Als de weg wegspoelt

We lopen misschien wel vast. Schuilden we eerst totaal overbodig in Mazatlán voor storm Lorena, nu is het de uitlopers van orkaan Mario die voor zoveel regelval in Baja California Sur hebben gezorgd dat de weg bij San Ignacio weggespoeld is. En daar MOET je langs als je naar het zuiden wilt, zoals wij dat willen.

Er is een omleiding geregeld dwars door het dorp La Joya, maar die is heel kwetsbaar, via een helling van zand moet je het dorp inrijden om dan daar ergens een asfalt weg op te gaan en voorbij de wegverzakking weer op de Carretera Transpeninsular te komen. In het enorme sinkhole zakte een volle vrachtwagen van Baja Gas & Oil weg. Ik heb wat foto’s voor jullie die ik het geleend van diverse sociale media en nieuwswebsites.

Omdat het bij vlagen nog steeds heel veel regent daar werd gisternacht ook de wegomleiding gesloten. Men was bang dat de helling door het zware vrachtverkeer onbegaanbaar zou worden. Inmiddels is hij weer open, maar aangezien er weer een regenfront aankomt is het rete-spannend hoe alles er bij ligt als wij daar aankomen. Er schijnen enorme files te staan omdat het slechts 1-baans is en al het verkeer dus kant per kant erdoor geloodst moet worden. Op videos zie je dat de grote vrachtwagens politie escorte krijgen omdat de weg zo smal is en de bochten zo krap.

En we moeten daar langs er is geen andere weg.

Daarbij maken we kans bij elke Wadi vast te lopen als het fors regent, soms moet je wel 2 uur wachten tot je erdoor kan/mag en weer verder kan. Een Wadi is een verlaging in de weg waar het water dan op natuurlijke manier overheen kan vanuit de bergen naar de zee. Het waterpeil bij zo’n Wadi kan makkelijk oplopen tot 2-3 meter hoogte en het stroomt razendsnel, alles wordt meegesleurd in zo’n stroom.

Er vormt zich alweer een storm, in de komende 7 dagen is het duidelijk hoe en wat, maar de regen begint al dinsdag. De weg is volgende week vrijdag herstelt.

Wij komen volgens de planning volgende week vrijdag aan.

We kunnen de reis in 1 dorp inkorten, door niet 2 dagen maar 1 nachtje te blijven, maar erg veel zoden aan de dijk zet dat niet.

Dramaqueen op de motor

Soms denken mensen dat ik een beetje dramaqueen ben als ik schrijf over de wegen in Mexico. En het gevaar van rijden in de tropen en wat water kan doen met wegen. Zo van: Stel je niet aan, lekker spannend. Maar ik stel me niet aan, en ik ben geen dramaqueen. Ik ben een realist.

En ik rij regelmatig om, via een noodweg, meestal een grindpad en een zandpad. Of door een scheve tunnel. Of ik rij over een half ingezakte brug, of door dikke blubber omdat de weg stuk is, of slalom mijzelf een heuse schouderblessure omdat de weg vol gaten zit.

Op mijn Youtube kanaal kun je o.a. video’s zien waar ik door overstromingen rij (klik)

Er zijn ook wegen waar ik heerlijk overheen zoef, maar je moet altijd beducht zijn op die stukken waar water aan de onderkant van het wegdek vreet en vrachtverkeer aan de bovenkant er stukken uitrijden. En het is niet eens altijd jouw schuld als het dan mis gaat. Als de auto voor je verkeerd in zo’n gat duikt gebeuren er ook rare dingen op de weg.

Mijn zoon Arnan reed twee jaar geleden zo’n gat in wat aan de andere kant van een heuveltje zat, dus je zag het eigenlijk net te laat. Zijn hele voorwiel was aan gort en dat gebeurde midden in de Sonora Woestijn. Daar sta je dan, geen telefoonbereik, geen mens te zien, totaal verlaten weg, verbogen voorwiel, geen mogelijkheid om lucht in de band te krijgen, handig hoor die luchtampullen enzo maar bij een verbogen velg heb je er niks aan. En dan wordt het donker.

Ik heb nog wat foto’s van hoe onze reis er dan uitziet en wat we zoal tegenkomen op de wegen, en geloof me dit is niet AI gegenereerd dit is gewoon de realiteit en soms, als het om slecht wegdek gaat, honderden kilometers lang.

Hoe is het weer volgende week?

We maken ons niet direct zorgen, we hebben een paar noodplannen. Het dorp San Ignacio staat op het overnachtingslijstje, de rit ernaar toe is 300 km ongeveer, in het ergste geval rijden we 180 kilometer door naar een ander dorp met hotels, aangezien San Ignacio een rampgebied is, het halve dorp is weggespoeld zeggen de kranten inclusief telefoon en internet en er is geen schoon drinkwater. En hoewel ze in Mexico geweldig zijn in het aanpakken van rampen en oplossen van problemen die bij rampen horen, kan het zomaar zijn dat door de aanhoudende reen, dat vertraagd en niet af is als wij daar zijn. Dan is doorrijden een betere optie.

Mits de omleiding het doet. Anders stranden we in een klein walvisvaardersdorp genaamd Guerrero Negro.

Halen we het tot voorbij de omleiding en wordt het nu aandachtsgebied op zee een tropische storm halen we het eindpunt wellicht net aan, mits we niet te lang blijven plakken her en der.

En anders stranden we met de finish bijna in zicht, zo’n 350 km voor de finish zeg maar. Da’s lullig maar niet onoverkomelijk.

De komende dagen staan dus in het teken van weerberichten, stormwaarschuwingen, Windy, ConAgua Clima, SIAT-CT monitoringspagina, NHC-NOAA, en de website van de overheden van Baja California en Baja California Sur om te kijken hoe het is met de wegen en de regen.

Hé, dat rijmt! De wegen en de regen…….. *grijns*