De eerste stofstorm is een feit

Twee jaar woonde ik in de jungle op het schiereiland Yucatan, en daarna reed ik maanden door de sappige vers groene bossen van het Mexicaans hooggebergte en de bergen in Chiapas. En dan rij je op een dag voorbij Hermosillo (Sonora) zo de woestijn in.

De bomen worden schaarser en veranderen in lage struiken, nog wel groen, want het is regentijd. Overal groeien metershoge cactussen. Het zand verandert van terracotta kleur naar diepzwart terug naar terracotta en naar goudgeel, bijna wit soms. De lucht verandert van een soort wazig blauw met fluffige wolken of donkere regenwolken naar een intens strakblauw, zonder ook maar een wolkje aan de lucht.

En de klamme hitte van de gebieden met hoge luchtvochtigheid zoals Yucatan, Jalisco en Nayarit valt weg in de droge warmte van de woestijn van Sonora.

En dan verandert op een middag de lucht van kleur in de stad waar je overnacht. Er komen een soort grijsblauwe wolken aan, en opeens lijkt de lucht wel roze, en het begint te waaien, heel hard. Het lijkt een soort roze mist, met harde wind, maar als je je tanden op elkaar zet na het praten zit er zand tussen. Stof, heel fijn zandstof. De kleur verandert van roze naar geelbruin en het oogt allemaal wat onheilspellend.

Onderweg zagen we al torbellinos, kleine wervelwinden van zand, her en der in het landschap, soms zijn ze in de berm, op vorige reizen hadden we dat, dan wapperen ze een tijdje met ons mee tot ze weer oplossen. En we weten dat we ze vanaf nu elke dag zullen zien, ze horen bij het leven in de woestijn. Sommigen zijn klein maar een metertje hoog anderen zijn wel twee of drie meter hoog en zitten soms vol ronddraaiend vuilnis.

In Caborca, in de staat Sonora, was eerder deze maand al een enorme zandstorm. En wij maken er zo te zien in de lucht ook 1 mee. Blij dat we niet in een open vlakte zijn! Volgens de bewaker van de parkeerplaats kunnen we beter even binnen blijven, even zien hoe erg het wordt. Hij vertelt dat als je zoiets buiten de stad overkomt het heel gevaarlijk is, want je gaat van 100% zicht naar 0, binnen een paar seconden. En het is heel moeilijk ademhalen.

Deze lijkt snel over te waaien, half uurtje en dan wordt het weer lichter. Het was meer een stofstorm dan een heuse zandstorm, gelukkig maar! Het verkeer op straat komt al weer op gang, mijn zoon gaat een pizza halen voor ons avondeten.

Het is niet mijn eerste zandstorm, net als die torbellinos hoorden ze bij mijn bijna 2 jaar Baja California Sur en de motor ritten daar. Als het in zo’n zandstorm ook gaat regenen, of meteen erna dat is wel een drama, dan is alles blubber, echt alles, dan regent het zelfs blubber.

Maar het regent hier niet veel.

Foto: Zandstorm in Caborca, geleend van de lokale krant in Caborca, Sonora Mexico