Ik woon in La Paz, Baja California Sur

Zo, dat heb ik dan maar mooi getypt: ik woon in La Paz, Baja California Sur, Mexico. Het begint een beetje in te dalen. Voelt je nieuwe huis al als ’thuis’ vroeg iemand op Facebook. En ik aarzelde even bij het antwoord, hoewel ik heerlijk invoeg in het tempo van de stad en de mensen hier, vrolijk mijn buren teruggroet omdat dat is wat je hier doet: Elkaar groeten, ben ik nog niet helemaal thuis in mijn nieuwe huis. En ook nog niet in het idee dat ik wellicht in deze stad of directe omgeving blijf wonen en nooit meer wegga. Ik merk dat ik nog steeds een slag om de arm hou.

Maar de eerste zaken zijn op orde, de bank lijkt weer gekalmeerd nu we braaf een adreswijziging hebben doorgegeven, en als bonus onze officiële RFC, want in La Paz zijn geen wachttijden voor een RFC aanvraag, dus dat was binnen een uur geregeld. Man wat moeten die gasten veel info van je hebben, vingerafdrukken, irisscan, Curp, adres, paspoort, INM kaart…..geduldig zaten we het proces uit.

Of de bank blij is weten we niet maar ze zeiden zoiets van: als het niet goed is bellen we over een uurtje ofzo, en we zijn twee dagen verder en niemand heeft gebeld. We hebben een beetje eczeem van onze bank, maar omdat op de 1 of andere manier buitenlanders nu allemaal 101 dingen moeten bewijzen of zelfs levensverzekeringen moeten afsluiten als ze een rekening willen openen, (want oh, oh, oh witwassen van geld!!) kunnen we even geen andere bank vinden om over te stappen of te spreiden.

Als je toch bij binnenkomst voor het oriënterende gesprek al gezien wordt als een witwassende crimineel dat is wel heel onprettig. En ook al gooi je je Nederlandse paspoort op de balie ze blijven maar over dollars praten ook al zeg je 10x dat je geen dollars hebt en alleen maar lokaal geld. We waren er zat van. En zijn er mee gestopt. We moeten nog naar de Immigratiedienst daar doorgeven dat we verhuisde zijn, daar hebben we nog even de tijd voor, dus dat staat in d e agenda voor ergens in de nabije toekomst, net als die banken. Ik heb wel even genoeg van instantie. Ook in Nederland lijken ze stil en tevreden met wat we opgestuurd hebben. Zo zat van al dat gezeik.

Werkelijk, je zou bijna het hoofd buigen en braaf in Nederland in een rijtjeswoning gaan wonen en tussen de lijntjes kleuren. Maar wat wel duidelijk begint te worden is dat je in Mexico in de financiële wereld en sinds de invoering van het RFC nummer en nadat Trump terrorisme riep en Mexicaanse banken begon te beschuldigen, als buitenlander geen gelijke rechten meer hebt met Mexicanen zoals beloofd werd bij de uitreiking van de verblijfsvergunning. Zelfs bij Amazon hebben we er “last” van.

In een maatschappij waarin we de wereld qua mogelijkheden aan onze voeten hebben liggen worden we behoorlijk ingeperkt en zien overheden ons liever “veilig thuis achter de geraniums”.

De controle drang is overweldigend aan het worden. Hopelijk zijn ze allemaal een tijdje stil nu.

Wij kochten lekker de Chinese troepwinkels leeg, er zijn echt veel te veel van die winkels in het Mexicaanse straatbeeld, maar het is wel handig want die winkels hebben alles, ik weet niet hoe dat in Nederland is maar soms ben ik te moe om te zoeken naar een stoffer en blik, of beddengoed in mijn matras maat wat overal uitverkocht is en dan is zo’n Chinese winkel wel handig.

We plunderden Amazon, en weer deed de bank lastig, want: jeetje wat koop je veel…….waarop Amazon lastig deed en mijn zoon super sacherijnig werd en met deuren ging smijten. Maar nu lijkt het weer opgelost. We ontdekken nieuwe restaurantjes met heerlijk eten zoals bagel met gerookte zalm en zuurdesem brood. Eten heerlijk ijs bij de nieuwe Italiaanse ijssalon, een aanwinst voor de stad vinden we. En ik koop kleding bij Sears in de uitverkoop van Fukka 1 van mijn favo kledingmerken hier. En beloof mijzelf ook naar Liverpool en bij Punta Roma te neuzen of die nog leuke shirts hebben. En ik bestel wat linnen kleding op Amazon. Eindelijk een garderobe!!

Ik kook de eerste maaltijden in mijn vreemde keuken en was nog meer was in de wasmachine die ik nog steeds geweldig vind. (als die lichtjes en geluidjes!!)

Ik sta vroeg op en zet alle ramen en deuren tegen elkaar open en zie de zon opkomen boven de stad met een eerste kom koffie op het dakterras zittend op de nieuwe tuinmeubelen.

Ik woon. Ik woon echt, maar ik voel me nog niet echt thuis in dit huis. Maar dat groeit nog wel. Als mijn hoofd rustiger wordt komt dat vanzelf goed.