Wonen in Japan als buitelander, de ervaring

Mijn naam is Ahmed, ik ben geboren in Nederland en zoals veel mensen begon ik naar Japan te kijken als de perfecte plek waar alles werkte: efficiëntie, respectvol en een cultuur vol traditie en een mooie mix van moderne gebouwen en eeuwenoude architectuur. Tijdens mijn voorbereidingen en dromen over een eventueel leven in Japan dacht ik dat het leven in Japan al mijn problemen die ik in Nederland had zou oplossen. Maar toen ik eindelijk de stap zette en ging emigreren realiseerde ik me de waarheid: verhuizen naar een nieuw land herstelt je leven nooit op magische wijze.

Toen ik met Jeanette over mijn plannen sprak waarschuwde ze me hier al voor. Je neemt als je gaat emigreren altijd jezelf mee. Je karakter, je gewoontes, en zelfs je culturele achtergrond en referentiekader neem je mee. Ik ben geboren en getogen in Nederland, mijn ouders ook, mijn opa kwam naar Nederland om daar te werken en trouwde met een Nederlandse vrouw. Hoewel mijn naam Ahmed is ben ik 100% Nederlander. Boerenkool met worst, haring met uitje, bitterballen en ontbijtkoek, woensdag gehaktdag, en om 6 uur de pan op tafel. Het hoorde allemaal bij mijn leven in Nederland.

Jeanette vroeg mij of ik mijn ervaring over mijn leven in Japan wilde delen. Je mag eerlijk zijn, zei ze, het hoeft geen opgepoetst verhaal te zijn, ik hou niet van opgepoetste verhalen. En ik dacht na over mijn aanpassingen, en hoe moeilijk dat was, de kleine stapjes vooruit, de eenzaamheid, en de mooie momenten. Hoe ga ik dat allemaal opschrijven?

Als jij erover denkt om naar Japan te verhuizen, hier te gaan werken, of gewoon nieuwsgierig bent naar hoe het leven echt is, hoop ik dat mijn verhaal je helpt jouw dromen een beetje in de realiteit te plaatsen. Want Japan is een prachtig land vol tradities, maar dat neemt niet weg dat het een unieke vorm van emigratie is die eigenlijk in geen enkel emigratiekader past. Omdat het land zo intensief verschillend is van alles wat je gewend bent.

Ik geef toe dat het wellicht ook een beetje aan je karakter ligt, ben je introvert, zoals ik, dan zal het moeilijker zijn hier te aarden en contacten te leggen. En ook de locatie zal van invloed zijn, op de kleine eilanden en in de kleinere steden zijn mensen vaak meer open, in de grote steden is het moeizamer om een kring mensen om je heen te verzamelen of om voet aan de grond te krijgen op de huizenmarkt bijvoorbeeld. Maar dit is mijn verhaal, en niet 1 op 1 toepasbaar op jou.

Laat ik beginnen.

Waarom Japans spreken belangrijk is

Toen ik voor het eerst aankwam, had ik al Japans geleerd. Ik dacht dat dat betekende dat dit me zou helpen Maar de waarheid is dat het bestuderen van een taal in studieboeken en online lessen volgen iets heel anders is dan de taal daadwerkelijk te moeten gebruiken in het dagelijks leven. Ik worstelde met de taal. Volgde lessen, maar ik merkte dat ik de beleefde vormen van het Japans die veel personeel gebruikt en onder veel ouderen nog steeds deel uitmaakt van het dagelijks leven moeizaam vond. Wij Nederlanders zijn wel heel los in de omgang met elkaar.

Toch gaf de basis kennis die ik had van de taal me een voorsprong. Ik denk dat als je zonder enige kennis van de taal naar Japan vertrekt, je het hier niet gaat redden, zeker niet als je hier wilt werken en voor je inkomen moet gaan zorgen. Het leven is dan heel overweldigend, want ALLES is in het Japans, menukaarten, overheidsdocumenten, wegwijzers, informatieborden, rekeningen, contracten, alles!

Enige kennis van de taal, de nuances en omgangsvormen is echt een must voordat je je dromen gaat waarmaken hier.

Het integreren

Een van de moeilijkste onderdelen van verhuizen naar Japan als buitenlander is je integratie. Japan is een zeer homogeen land, en hoeveel Japans ik na al die jaren ook spreek of hoeveel ik me ook aanpas, ik zie er niet Japans uit. En dat maakt het verschil.

Hoewel Japanners het geweldig vinden als je hun taal spreekt, kunnen ze ook heel zuur zijn en elke kleine verspreking corrigeren. Maar over het algemeen ben je ook al steek je met kop en schouders qua lengte boven iedereen uit onzichtbaar in dit land. Mensen negeren je. Zelfs als je probeert contact te leggen lijken ze makkelijker weg te kijken en je niet te zien of te horen dan elders in de wereld. Je zult er nooit echt bijhoren, je blijft anders.

En de steelse blikken en het snel wegkijken wat heel gebruikelijk is in Japan voegt bij aan dat gevoel van niet kunnen “thuiskomen” temidden van de lokale bevolking.

Dat kan voor een enorme eenzaamheid zorgen en heel pijnlijk zijn, maar je moet dit niet persoonlijk opvatten. En hoewel je ooit wel vrienden zult maken, zal het gevoel van buitenstaander zijn nooit helemaal wegvallen (aanvulling van Jeanette: Dat doet het voor niemand, je bent en blijft “die buitenlander”, wij Nederlanders zijn zo gewend aan een multiculturele samenleving dat we die karakteristieken fysieke kenmerken bijna niet meer zien, op andere continenten werkt dat anders, de focus ligt minde rop mensen en meer op status en afkomt dat geeft “andere ogen” een andere manier van kijken binnen de homogeniteit van de samenleving. )

Thuiskomen doe je dus bij jezelf, in je huis, en dat kan heel confronterend zijn heb ik ervaren.

Emigratie en eenzaamheid

Alleen wonen in een ander land vergroot emoties. Ik werd in het eerste jaar bijna depressief. Ik leerde kanten van mijzelf kennen die ik nog niet kende en ik werd er niet zo vrolijk van. Eigenlijk had ik enorme behoefte aan een therapeutisch gesprek een gesprek over mijn integratie en alle emoties die leken te worden uitvergroot door de culturele verschillen.

In Japan is gezondheidszorg uitstekend en betaalbaar, maar therapie wordt zelden gedekt door de verzekering. Dat maakt ondersteuning voor geestelijke gezondheid minder toegankelijk. Voor buitenlanders die worstelen met aanpassing, kan dat moeilijk zijn. Ik vond mijn weg terug naar Jeanette, vandaar dat zij mij ook vroeg aan het einde van onze sessies of ik mijn verhaal wilde delen.

Als je van plan bent om naar Japan te verhuizen, bereid je dan niet alleen voor op de culturele en praktische uitdagingen, maar ook op de emotionele. Je. gaat stukjes van jezelf zien die in Nederland niet van belang waren of leken maar in Japan echt uitvergroot worden.

Ondanks de worstelingen zijn er talloze dingen die ik leuk vind aan het leven hier. Dus laat ik in mijn verhaal nu al dat moois en positieve delen met jullie.

De vreugde per seizoen

Japan is een land van vier seizoenen, en elk brengt zijn eigen tradities en activiteiten. Van het bekijken van kersenbloesems in de lente, tot vuurwerkfestivals in de zomer, tot gezellige onsens in de winter, het leven in Japan biedt eindeloze mogelijkheden om schoonheid te ervaren.

Dagelijkse Routines Die Geluk Brengen

Ik heb routines ontwikkeld die het leven speciaal maken. Zoals ik al eerder schreef: Thuiskomend ie je in Japan vooral bij jezelf. En je moet het leuk maken voor jezelf. Mijn eerste kop koffie van de dag, buiten de deur, terwijl ik de grote stad die om mij heen raast een beetje negeer tot de cafeïne is ingezakt. En 1 keer per maand doe ik iets speciaals, zoals de warmwaterbronnen bezoeken, nieuwe izakaya’s proberen, rustige parken verkennen en ik speel toerist in dit prachtige land waar zoveel te ontdekken is. En ik trakteer mijzelf elke week een paar keer met het heerlijke betaalbaar eten van hoogwaardige kwaliteit en altijd geserveerd met een glimlach.

In Japan leer je je focus verleggen

Japanners zelf kunnen heel makkelijk negatieve dingen negeren, en dat is iets wat je moet leren omarmen in Japan. Kijken naar de positieve dingen en niet focussen op de frustratie die het leven in Japan kan brengen. Dat is vooral wat ik de afgelopen jaren geleerd heb.

Een van de positieve dingen is bijvoorbeeld dat gezondheidszorg heel betaalbaar is in vergelijk met Nederland en laagdrempelig. Ook voor buitenlanders. En de hoge kwaliteit van het eten. De prijs van huizen op het platteland. Ik ga nu op zoek naar een huis buiten de stad, zodat ik in een rustigere omgeving kan wonen en minder prikkels heb en dat kan allemaal in dit prachtige land. De fijne wandelpaden, de convenient stores die bijna restaurants zijn en een keur aan geweldig voorverpakt eten bieden. De eindeloze vending machines waar je van alles uit kunt halen, van drinken tot sokken tot deodorant.

En de combinatie van oud en nieuw wat soms prachtig in het landschap in elkaar overgaat. Oude tempels, huizen naast moderne gebouwen, respectvol voor elkaars tijdperk.

In mijn haat-liefde relatie met Japan slaat de balans door naar liefde

Terugkijkend is mijn relatie met Japan nog steeds complex. Ik haat het niet meer, maar ik vind het ook niet 100%b geweldig, zoals ik dacht dat het zou zijn voor mijn vertrek.

Ik hou van de veiligheid, de cultuur, het eten, de eindeloze activiteiten. Maar ik heb het moeilijk met het feit dat ik altijd een buitenlander zal blijven, de druk van het tempo van de stad, de vermoeide gezichten die ik dagelijks zie in de metro en momenten van eenzaamheid.

Maar ik heb me gerealiseerd dat geen enkel land perfect is. Elke plaats heeft zijn uitdagingen, en Japan is geen uitzondering. De sleutel van een goed leven in Japan is om te accepteren dat er moeilijke kanten en uitdagingen zijn die energie kosten, en dat je de mooie herkent en omarmt.

Ook na je emigratie moet je keuzes maken, met de nieuwe inzichten over jezelf en het land waar je verblijft. En voor mij is de keuze om de stad te verlaten en meer buiten de drukte te gaan wonen die mijn eenzaamheid lijkt uit te vergroten. Ik kan prima alleen zijn, mijn introverte karakter vraagt een bepaalde rust, en die routines waar ik eerder al over sprak. Nu is dat weet van mijzelf, en dat geleerd heb, kan ik nog beter kiezen wat goed voor mij is. Het is gezegd dat op het platteland mensen makkelijker een praatje maken en langskomen met eten wat over si, of je uitnodigen voor een buurtfeestje, er zijn wijken met buurt-apps, en nieuwsbrieven.

Ik denk dat dat mijn leven in Japan zal aanvullen op een prettige manier als ik in zo’n gemeenschap een huis kan vinden.

Ahmed