Een huis inrichten in het buitenland

Alweer tref ik mijzelf in een huis vol spullen van een ander. Dat is fijn, want je hebt minder geld uit te geven, maar het is ook minder fijn, want “eigen smaak”. Dit huis is ingericht met Mexicaans moderne truttigheid zullen we maar zeggen. Acceptabel, comfortabel en redelijk nieuw en luxe.

Eigenlijk woon ik al ruim 10 jaar in de spullen van een ander. Hotelkamers natuurlijk, maar ook als ik tijdelijk een huis huur is dat meestal wel gemeubileerd. Alleen in Merida niet, dat was maar deels gemeubileerd. Maar ik wist al vanaf dag 1 dat ik niet zou blijven dus ik gaf niet al te veel geld uit en kocht die Mexicaanse moderne truttigheid zodat het makkelijk zou verkopen aan het einde van mijn verblijf. Mits het nog in goede staat was. Want kwaliteit en 2025 en Mexico dat zijn geen dingen die samengaan. Je kunt hier in je huis een koelkast hebben van vlak na de tweede wereldoorlog die elke keer nog gerepareerd kan worden, terwijl je zo door je half jaar oude bank zakt of elke nacht in je nieuwe matras met gratis geleverde kuil neerploft.

In dit huis lijkt het allemaal redelijk op orde, en het is, zoals ik al schreef, acceptabel. Mits je niet al te kritisch kijkt.

Grijze bank met best wel aardige kussens, de eethoek is Mexicaans nep-koloniaal. Grote inbouwkasten in de slaapkamer met donkere deuren, en de rest is een bij elkaar geraapt zooitje. We zoeken het beste eruit en de “troep” parkeren we voor een jaartje in de derde slaapkamer die we niet gebruiken.

Ik heb bijna de hele reis gefantaseerd hoe ik dan mijn nieuwe huis ging inrichten. Met de kanttekening dat ik waarschijnlijk heel veel water bij de wijn moest doen omdat het a.) niet verkrijgbaar zou zijn in Mexico en b.) veel te duur is wellicht.

Maar ik had een plaatje wat langs de Bohemian stijl-kant schuurde zeg maar. Nu zit ik in een soort “Jan Modaal, past overal en bij iedereen” huis, met hier en daar een oranje muur. Ik breng mijn eigen stijl aan in de details. (wordt vervolgd!)

Een huis inrichten in het buitenland is wezenlijk anders dan in Nederland waar we gewend zijn om alles direct te kunnen kopen wat we zien, zolang je bankpas het maar doet. Dat laatste betekent in Nederland dat er geld op de bank moet staan. In bijvoorbeeld Mexico betekent het ook dat de bank de betaling accepteert. Dat levert soms enorme frustratie op van sms-codes, app openen en akkoord geven, 2-step verification en net wat ze verzinnen.

En je hebt altijd het risico dat ze de kaart blokkeren omdat ze denken dat hij geskimmed is want je koopt immers buiten je opgebouwde profiel? Dat laatste betekent dan weer een dagje naar de bank en in de rij zitten.

In veel landen hebben producten een achterlijk lange levertijd, alsof ze pas het meubel gaan maken als jij op bestel klikt of de koop aanbetaald. Amerika is zo’n land bijvoorbeeld, waar je rustig een half jaar op je bankstel moet wachten of op de voordeur van je huis, of het aanrechtblad van jouw keuze.

In weer andere landen zoals de Filipijnen en Mexico en ongetwijfeld nog tientallen andere landen is de keuze heel beperkt. Elke winkel verkoopt dezelfde spullen en misschien kun je hier en daar een paar lokale tientjes besparen, maar ff lekker meubels uitzoeken of een wasmachine kopen zoals in Nederland op bijvoorbeeld de Meubelboulevard, is er niet bij. Als je 1 winkel hebt gezien, heb je ze allemaal gezien. Wellicht hier en daar een paar peso prijsverschil, maar dat is het wel. En meestal, in ons geval, hebben ze net niet wat je zoekt. En dan settel je maar voor iets wat “ook wel okay” is.

En dat geldt voor alles, van je keukenmes tot je servies, van matras-maten en beddengoed tot je schemerlamp en ga zo maar door. Schemerlamp?? Wat is dat??!! Mexicanen genieten van een peertje uit het plafond, liefst 150 watt! Dus sfeerverlichting is sowieso schaars en meestal alleen verkrijgbaar in formaat kitsch of in de dure meubelzaken voor achterlijke prijzen.

Wij hebben werkelijk 9 winkels afgelopen en twee dagen lopen zoeken naar een betaalbaar pannenset voor inductie, en je kunt dat betaalbaar er af halen, want er was überhaupt weinig voor inductie kookplaten, zo niet niks. We hebben gesetteld voor goedkope Mexicaanse pannen, de simpelste die er te koop zijn. Passen prima bij de rest van de truttigheid zeg maar. Geen koude grepen, geen stoomgaatje, geen weet ik veel wat je kunt hebben wat pannen zo verdomde mooi en aantrekkelijk maken, gewoon 100% licht blauw geëmailleerd en functioneel. “Als de magneet maar bleef plakken”, zoiets, want we werden schijtziek van het gezoek.

Nu moet ik er wel bij zeggen dat we een beetje op de centen letten. We kopen niet zonder nadenken een pannenset van 4000 peso per pan bij Liverpool. We wonen in een derde wereldland en we willen ook graag derde wereldland prijzen, en dat is soms best lastig. Dus misschien maken we het onszelf ook wel moeilijker. Maar Liverpool had niet eens een 4000 peso pannenset voor inductie in deze stad. Kun je nagaan. Als we dat hadden gewild was het ook niet gelukt.

We bestellen op Amazon, de agenda staat helemaal vol met leverdata.

• Kleding,
• hobby spullen (ook een drama in Mexico tenzij je in een stad woont met een Fantasias Miguel. Dan maak je nog een redelijke kans dat je kunt slagen. Of een wat ik “kunstenaarswinkel” noem, waar je dan goede kwaliteit verf en tekenmateriaal kunt kopen. Maar die zijn niet in alle steden gevestigd) En de Papeleria hier verkoopt ook foute meubels, zo erg graag verdienen ze een centje bij. Dat zegt wel iets over het assortiment.
• schoenen (ook een drama als je grote brede voeten hebt) Schoenen zijn in Mexico extra b elast als ze van over de grens komen en Mexicaanse schoenen zijn ehm….niet altijd wat je als Nederlander zoekt.
• staafmixer
• tuinmeubelen (echt ik kan geen tuinmeubel meer zien, e-l-k-e winkel heeft dezelfde prut kwaliteit en uitvoering)
• accuboor (veel te duur in de winkels en beperkte keuze)
• grote dweilen met goede watercapaciteit (je kan hier wel dweilen kopen, kost geen drol, grof geweven ellendige dingen die amper uit te wringen zijn, en ik wil ze gebruiken voor lekkende deuren enzo dus ze moeten water opzuigen zeg maar)
• Oven, want die is op Amazon veel goedkoper dan in de winkels hier, en ik heb geen zin om ALWEER tientallen winkels af te moeten die alleen maar Hamilton Beach verkopen.

We zoeken nog een tafelmodel koelkast voor in de studio van mijn zoon, die modellen lijken zo goed als uitgestorven. Althans, in dit deel van de wereld, als het niet drie-dubbeldeurs met ingebouwd beeldscherm wat je open en dicht gedrag bijhoudt in de cloud is het amper nog verkrijgbaar. Alles is veel te groot en te uitbundig zeg maar. Wist jij dat koelkasten tegenwoordig ook Whatsapp hebben en terugkletsen? Werkelijk te stom voor woorden. In mijn slaapkamer zit ook een aircon met Wifi, why?? Het enigste wat ik dan zie is “data harvesten” ik heb de functie uitgezet. Want waarom zou ik mijn aircon in the cloud willen? Of de koelkast, zorg gewoon dat het doet wat het moet doen: KOELEN!

Nu ja, dat soort gekke luxe is er dan weer wel, net als mega grote TV’s die in geen enkel (infonavit) huis passen volgens mij. En dat kost dan 17.000 peso en een beetje (grofweg 700 euro) Maar dat is niet wal ik wil. Ik wil gewoon een goede meubelzaak die leuke spullen verkoopt en ook nog een beetje betaalbaar en duurzaam, zodat ik niet elk jaar een nieuwe bank hoef of een nieuw matras.

Het kan een hele uitdaging zijn, en ik omarmde in Puebla dan ook het idee om te bestellen bij Ikea toen ik hun vestiging daar zag. Voor 900 peso per vrachtwagen bezorgen ze door bijna het hele land zo is mij verteld.

Maar ik hoef de Ikea bestelpagina niet te gebruiken want mijn huis staat vol, veel te vol, met spullen van een ander.

Gemeubileerd huren kan een prima optie zijn na je emigratie om te starten, met een beetje een flexibele huisbaas kun je dingen laten weghalen en vervangen met jouw spullen, als je dan gevonden hebt wat je wilt. Als je toch al zeker weet dat je nooit meer weggaat uit dat land dan kun je op die manier rustig rondkijken, de winkels verkennen en op koopjesjacht gaan.

Toch eens die super dure meubelzaak inlopen en dromen van een bank van 6000 euro omgerekend. Of die prachtige eethoek met idioot witte stoelen die maar 7500 euro kost. Wie weet is er een koopjes hoek!! hahaha.

Mijn beddengoed komt bij Amazon vandaan deze keer, er is geen matrimonial te koop momenteel in de winkels, tenzij je op Chinees plastic “katoen” wilt slapen. Twee jaar geleden wel, toen was king size niet verkrijgbaar. Maar dat is er dan nu weer wel. En queen size is er ook maar mondjesmaat momenteel. Dat kan volgende week veranderen, maar ik wil niet wachten tot volgende week. Ik vond na drie winkels 1 set matrimonial en dat heb ik gekocht, nu wacht ik op Amazon met mijn verschoning.

Mijn zoon en ik zeggen altijd: Dat is de Filipino ervaring! In de Filipijnen kun je ook een winkel inlopen en dan vraagt de verkoopster: “wat zoekt u?” en jij zegt dan bijvoorbeeld: een zwart katoenen T-shirt zonder print in maat XL. En dan komt ze terug met een groen shirt in maat XXL met print. En je vraagt je dan af waar de communicatie is misgegaan.

Of de serveerster vraagt als jij een cola bestelt: in can or bottle? En dan zeg jij: oh doe maar een blikje. Waarom zij antwoord, die hebben we niet.(maar je bood het net nog aan…..???!!!)

Echt dat soort logica ontgaat mij volkomen en er zijn dagen dat ik er hartelijk om kan lachen, maar als je van alles “moet” doen omdat je comfortabel wilt wonen is het soms tenenkrommend.

Ik kom net terug van 4 winkels op zoek naar kakkerlakken spray en een simpel stoffer en blik, overal uitverkocht lijkt wel.

Ik kijk uit naar Amazon, met de tuinmeubelen en al die ander spulletjes die je in Mexico niet in de winkels kunt vinden. Althans, ik kan ze niet vinden, en ik ben wel klaar met zoeken. Lang leve de bezorgservice!

* foto: Filipijnse woonkamer