Een eigen huis kopen in Mexico

Mijn zoon en ik zijn op zoek naar een huis, de trouwe lezer heeft dat al wel begrepen denk ik. We vestigen ons in de woestijnstaat Baja California Sur, een plek waar water schaars is en stof in overvloed is.

We woonden hier al eerder voor een korte tijd, toen in een dorp, maar nu hebben we ons oog laten vallen op een wijk aan de rand van de stad, met een heel plezierige doch Mexicaanse uitstraling, een soort van pueblo in de stad zeg maar. Een leuke gezellige Barrio.

Het kostte even wat moeite om onze makelaar Juan te overtuigen van het feit dat we anders zijn dan zijn reguliere buitenlandse klanten en niet met dollars smijten en een voorkeur hebben om samen te hokken met landgenoten. Die hier overigens amper zijn. Volgens mij wonen hier geen Nederlanders in de staat. Maar ook dan: Wij Nederlanders zijn echt wezenlijk anders dan die Amerikaanse toerist ook al scheert Mexico het hele toerisme over 1 Noord Amerikaanse kam.

We hebben ons oog laten vallen op een appartementencomplex van 7 units. 6 in een groot gebouw en 1 casita (klein huisje) op de andere hoek van het stuk grond. De bedoeling is dat ik in de casita ga wonen voor de rest van mijn oude dag zeg maar, en mijn zoon in 1 van de appartementen en de rest verhuren we. Voor extra inkomsten. Dat is het begin van ons offline leven hopen we.

Het uiteindelijke doel: geen inkomsten meer online maar alleen nog maar offline.

Het kopen is een beetje onwennig, ik schreef er al wel eens een boek over maar als je dan zelf met zo’n makelaar voor zo’n enorm project staat is het toch anders. (lees ook: Een huis of land kopen in Mexico). Het hele proces is anders dan in Nederland. En in sommige gevallen ingewikkelder omdat de overheid eisen stelt aan grondeigendom, bijvoorbeeld als je huis in een beperkte zone ligt, en op het schiereiland Baja California Sur is alle grond beperkte grond. Maar ook als de grond eigendom is van een Ejidal is kopen complexer dan je zou verwachten.

Gelukkig is de grond waar het gebouw op staat wat mijn zoon op het oog heeft gewoon stadsgrond en alleen de eigendomsbeperking van beperkt overheidsgebied rust er op en dat is met een trust op te lossen. Maar naast zo’n vreemde trust constructie hebben we ook een escrow rekening nodig. Om het geld wat bij het tekenen van het voorlopig koopcontract als borg gestort wordt voor de zekerheid van de verkoper op te parkeren.

Allemaal van die kleine details die het onnodig gecompliceerd maken in mijn beleving. Ook het bieden gaat wezenlijk anders, elke keer als het bieden over en weer gaat wordt er een voorlopig koopcontract opgemaakt een soort offerte over prijsafspraken en leveringsdetails. Dus wij willen een bod uitbrengen dan gaat onze makelaar zo’n offerte opmaken, die tekenen wij, dan gaat het papier naar de verkoper zijn makelaar, die overlegt met de verkoper, wijzen ze het af en komen ze met een tegenbod dan maken zij zo’n document en zo gaat het door tot er een overeenkomst bereikt is. Wijzen ze het af en komen ze niet met een tegenbod, dan maken wij zo’n nieuw document met een nieuw bedrag enz.enz.

Ik ben best nerveus, want Mexico was niet een land waar ik naar toe vertrok uit liefde voor het land. Ik vroeg wel bewust een visum aan voor dit land, maar ik had niet gedacht dat ik er zou gaan wonen. Ik dacht dat het voor een bepaalde tijd was en dan zou ik verder op ontdekkingstocht gaan in dit werelddeel. Maar toen kwam de pandemie en veranderde bijna elk land zijn visum regels en Mexico is zo groot er is zoveel te zien en……..en opeens ben ik er al ruim 6 jaar en heb een vaste verblijfsvergunning en ik denk dat ik er maar blijf wonen. (lees ook: Het één na laatste hotel na 10 jaar nomadisch leven)

Toch zeg ik als Emigratie Coach altijd dat een emigratie meer kans van slagen en meer geluk kan bieden als je bewust voor een land kiest om te gaan wonen. En ik heb de afgelopen maanden ook stevig nagedacht of ik dit echt wilde: In dit land blijven. Ik denk dat ik er nooit uit zal komen want de tweede vraag is dan: if not, waar dan heen? En dan loop ik vast in die nieuwe visumregels en de bijbehorende financiële verplichtingen of bewijslast in combinatie met mijn leeftijd. Dus ik blijf hier steken.

Ik word heel blij van het vooruitzicht van het kleine huisje. Ik heb het bij een vorige bezichtiging gezien en het is ook iets wat ik zou kunnen bouwen voor mijzelf als ik zou kiezen voor de bouwproject. Het is ongeveer 6×6 meter. Heeft een grote open keuken en een slaapkamer waarvanuit je doorloopt de badkamer in waar dan de douche en toilet en een wasbak zijn.

Een keukendeur leidt naar een buitenplaats waar een wasbak is en een mooi terras. En er is een voordeur aan de andere kant van het huis, en er zijn veel ramen.

Ik hoop dat het doorgaat. Ik ga proberen het proces te filmen, als ik het niet vergeet, dus als we er gaan kijken wil ik wat videos maken en op mijn youtube kanaal zetten, en als we het uiteindelijk gekocht hebben, als dat lukt, dan ga ik dat allemaal filmen, de inrichting van de appartementen, mijn eigen huisje, het bouwen van een carport en een opslagruimte. Het afschermen van mijn woongedeelte van het grote gebouw, en al dat soort dingen. En alle bureaucratie eromheen uiteraard. Want ook na de koop van vastgoed in Mexico moet je nog een ton aan dingen (zelf) regelen.

Ik hoop dat het de makelaar lukt weer een afspraak te maken en dat het nog niet verkocht is of onder bieding van iemand anders. Want dat zou een enorme teleurstelling zijn. Ik gedachte woon ik er namelijk al.