10 jaar reizen, de mythes en de werkelijkheid

In de rubriek “10 jaar onderweg” kijk ik terug op 10 jaar nomadisch leven. Sinds 2015 leefde ik voornamelijk in hotels en vakantiehuizen en bleef ik nooit ergens heel lang. Ik trok altijd weer verder. En hoewel ik altijd heb geprobeerd om een realistisch beeld te laten zien van deze levensstijl, hebben mensen toch zo hun eigen beeld gevormd, geholpen door verhalen van andere nomaden, en romantiseren ze het zwervend bestaan tot een punt dat het niet meer realistisch is.

Ik was wat je een digitale nomade noemt, ik had tot voor kort geen vaste woon- of verblijfplaats en heb een online inkomen. Inmiddels is dat verandert en heb ik voor het eerst in 10 jaar nu een vast adres, een eigen huis, en ik ben niet langer afhankelijk van een online inkomen. Ik heb ook een offline inkomen nu. Ik stap dus uit dat leven waarover mensen graag fantaseren of een mening vormen.

Vandaag ga ik een aantal van de mythes rondom een nomadisch leven debunken, zogezegd. Ontrafelen, ontkrachten, vertellen hoe het werkelijk zit met dat leven als een vagebond buiten het systeem.

En omdat het in deze rubriek draait om het getal 10, 10 jaar onderweg enzo, ga ik er 10 voor je een rijtje zetten.

1. Digitale nomaden werken op het strand

Ik denk dat dit wel de grootste mythe is die stug blijft bestaan, het maakt niet uit hoe vaak we allemaal vertellen dat het een heel onrealistisch idee is om met je laptop op het strand te gaan zitten. Zand en fel zonlicht zijn geen goede combinatie voor laptopwerkers. Dus dat wij altijd lekker op het strand hangen te werken is pure onzin. De meeste van ons, de harde werkers, dus niet de instagrammers die mooie foto’s willen scoren, werken in een plaatselijk cafeetje, misschien een restaurant aan het strand of gewoon op onze hotelkamer of in de hotellobby, en soms bij het zwembad. Ik weet wel dat die laatste soms mijn favoriet was.

En we werken ook vanaf luchthavens, treinstations en tijdens het vervoer van A naar B als we niet zelf achter het stuur zitten. Dat heeft namelijk voordelen. Hoewel je dan vaak offline werkt, heb je daardoor de tijd om rustig te settelen op je nieuwe plek, even wat boodschappen doen, naar de bank, uitzoeken waar de Immigratiedienst zit, dat soort dingen. Reisdagen waren voor mij altijd perfecte werkdagen. En toen ik per motor ging reizen waren dat de avonden.

2. Je hebt als nomade een leven zonder zorgen

Ook dat is een mythe, nomaden hebben gewoon zorgen, andere zorgen misschien, want we hebben geen dak wat kan gaan lekken of een verwarming die uitvalt en die we zelf moeten (laten) repareren, maar we hebben zo onze eigen zorgen. Een verlopen visum, het gehannes met banken in Nederland en geld overboeken naar het buitenland. Vertragingen op luchthavens, geweigerde inreisvisa, inentingsplicht, waar eet ik vanavond, of zelfs: waar slaap ik vanavond?

Deadlines van opdrachtgevers die we moeten halen terwijl het internet het niet lekker doet, niet betalende klanten, copy-cats die onze opdrachten en producten stelen, de goedkope arbeidskrachten uit lage lonen-landen en nu anno 2026 de AI die onze klanten soms zoveel onzin op de mouw spelt dat het moeilijk is uit te leggen waarom het anders is. Of die sommige beroepen simpelweg aan de kant zet.

Verdien ik deze maand wel genoeg, want geen enkele maand is hetzelfde qua inkomen, en hoe is de wisselkoers? Lever ik veel in deze maand als ik geld over maak? Verhoogd de bank nu alweer de kosten???

En je wordt gewoon ziek, en dan moet je voor jezelf zorgen, en je hebt heimwee en mist mensen, je werkt met tijdsverschillen dus je leven kan behoorlijk ontwricht zijn daardoor.

We hebben genoeg zorgen. Net als jij, andere zorgen wellicht, maar wel echte zorgen.

3. Je bent als digitale nomade zo vrij als een vogeltje

Nee, dat ben je niet. Je hebt je aan de regels van het land te houden waar je op dat moment bent, je hebt een visum plicht een bewijsplicht van financiële draagkracht. Soms moet je je aanwezigheid digitaal laten vastleggen. Je bent op elke camera te zien in landen waar je dat misschien liever niet hebt want privacy regels zijn overal anders.

Je moet opdrachtgevers te vriend houden en een goed product afleveren, en nieuw werk zoeken. Je kunt niet elke dag op het strand hangen en tot diep in de nacht in de bars lopen te slempen, feesten en beesten. Je moet je aan afspraken houden en aan regels. Ultieme vrijheid bestaat in dit leven alleen uit het feit dat je eigen baas bent, en aan niemand verantwoording hoeft af te leggen over je volgende bestemming, maar je leeft wel in het soms best wel knellend keurslijf van (wereldwijde) regels en verplichtingen.

Ja, het is waar, je kunt gaan en staan waar je wilt, mits je voldoet aan de visumregels en je een visum krijgt voor een land, En het leven is heel relaxt, maar dat is vooral omdat nomaden anders in het leven staan. We genieten van een ander soort vrijheid dan die jij in je hoofd hebt. Wij genieten van het uitzicht, een vlinder op een bloem, nieuwe mensen ontmoeten en bijzondere contacten leggen, de prachtige zonsondergangen en de kristal heldere zee die een hagelwit strand aantikt. Maar dat zijn keuzes die we maken, we kiezen om naar een tropisch land te gaan, of juist naar de sneeuw in het hoge noorden. De vrijheid van keuze, dat is onze vrijheid, en die vrijheid heb jij ook, alleen jouw sociale verplichtingen zijn anders. Die hebben wij een stuk minder, een heel stuk minder.

4. Het is heel duur om altijd te reizen en in hotels te wonen

Nee, dat is het niet. En zeker met de huidige prijzen in Nederland kon een nomadisch leven wel eens een stuk voordeliger zijn. Mits je bereid bent wat luxe op te geven in ruil voor al dat moois wat je onderweg tegenkomt. Ik kon altijd rondkomen van een jaarinkomen van 9500 euro. En hoewel ik het onlangs mijn maandbudget verhoogd heb met een kleine 2000 MXN, kost mijn leven een fractie van de kosten van een leven in Nederland met huisje boompje beestje.

Je leest wel vaker van die verhalen dat wonen op een cruiseschip voordeliger is dan wonen in een huis in de VS, of dat rondreizen in een camper goedkoper is dan een vast leven ergens. De kunst is uit te zoeken welke vorm bij jou en jouw budget past en waar je dat kunt realiseren. Prijzen liggen, zeker buiten Europa zoveel lager dan binnen de EU en binnen Nederland, daar hebben mensen echt een heel verkeerd beeld bij. En dat geldt ook voor de prijzen van hotels, en het eten in restaurants.

Ik sliep dan misschien niet in een RIU resort of een 4-Seasons, en soms was ik aangewezen op het enigste beschikbare hotel in het dorp, maar met een beetje koopjesjagen op Booking sliep ik merendeels in 3-4 en 5-sterrenhotels.

En de weken dat ik een vakantiehuis huurden compenseerden de prijs van de wat luxere hotels onderweg. Zeker als je buiten Airbnb een goede deal maakt met de verhuurder of als je een “gewoon” gemeubileerd huis huurt wat niet voor vakantiegangers op de markt staat. Mijn gemiddelde maandhuur kwam nooit boven de 500 euro uit en lag meestal rond de 300 euro, all in. Want ook dat is het voordeel van hotel-leven: de GWL- zit bij de prijs in, net als al die andere kosten.

Ik heb in al die jaren maar 1 keer een privé-kamer in een hostel overnacht, maar nog nooit op een slaapzaal, en ik heb maar 1x een hotel gehad waar ik de badkamer moest delen met andere gasten, dat was op Bohol in de Filipijnen. Omdat er niks anders beschikbaar was toen ik daar aankwam. Voor de rest varieerden mijn hotels van Posada’s tot 5-sterrenhotels van bekende hotelketens.

5. Digitale nomaden zijn illegaal want ze leven buiten het systeem

Digitale nomaden zijn niet illegaal. We hebben allemaal (als het goed is) een visum, en hoewel we vaak op een toeristenvisum in een land zijn en officieel niet mogen werken op zo’n visum, zijn dat vaak nuances in de Immigratiewetgeving die je op verschillende manieren kunt interpreteren. Zo hebben veel landen als wet dat je niet voor een lokale werkgever of opdrachtgever mag werken. Dat wordt dan kortweg uitgelegd als: je mag niet werken op een toeristenvisum. Maar de nuance staat toe dat je wel internationaal vanaf je laptop mag werken. En meer en meer landen hebben tegenwoordig een digitaal nomaden visum wat langer verblijf en (lokaal) werken toestaat.

We zoeken simpelweg de ruimte op die geboden wordt in de wetgeving en regels. Zeker in een wereld waarin financiële vrijheid steeds meer aan banden wordt gelegd moeten we soms creatieve oplossingen zoeken. Maar zeker niet illegaal. Als een digitale nomade illegaal is, is dat een persoonlijke en vaak bewust keuze, omdat ze weglopen van iets, zoals bijvoorbeeld een studieschuld. (lees ook: Wonen buiten de EU, de bank zegt mijn bankrekening op! en Schulden in Nederland, onvindbaar in het buitenland)

6. Nomaden hebben altijd wel ergens stiekem een opslag met hun spullen

Ik ken er werkelijk geen 1 die dat heeft. En waarom zouden we? Echte nomaden kiezen bewust voor een minimalistische levensstijl. Sterker nog: vaak willen ze ontspullen en dus kiezen ze voor een nomadisch bestaan. Maar ik herinner me wel een zure opmerking ooit eens van een vrouw op Facebook geloof ik, die zeker weten wist in al haar ongeloof over het feit dat ik schreef dat ik al mijn bezittingen achterop de motor heb, dat ik “heus wel ergens een opslag heb”. Nou die heb ik niet. Ik leefde werkelijk 10 jaar lang met wat ondergoed, 3 T-shirts en een korte broek en een paar flip flops naast de kleding voor op de motor.

En als het versleten was kocht ik iets nieuws.

Misschien dat van nomade 1 de rugtas wat groter is en voller zit dan van die van nomade 2, maar ik ken werkelijk niemand met een opslag met een schoenen verzameling of zijn kunst- of boekencollectie of een stiekeme stash met senseo padjes ergens in een locker.

7. Het is een gevaarlijk leven

Mensen zijn anno 2026 zo geobsedeerd door veiligheid, werkelijk, en ze hebben het niet eens door. Ze vinden het al spannend om op de motor van huis naar kantoor te rijden en een dagje toeren is een topsport met risico’s. De meest gestelde vraag die ik krijg tijdens de emigratie gesprekken is ook wel “Denk je dat het veilig is?” en vaak praten ze alleen over misdaadcijfers. Dat ze midden in een aardbevingsgebied gaan wonen, of vlak bij een actieve vulkaan, of op een strand met een stijgende zeespiegel dat zien ze over het hoofd, maar die criminaliteitscijfers zijn leidend voor het veiligheidsgevoel.

Mijn leven is niet persé gevaarlijker dan jouw leven, jij leeft in een land waar ze zwaar vuurwerk door je brievenbus proppen, je buurman misschien wel een ontploffende fietsaccu in de gang heeft of een weed plantage op zolder die in de fik vliegt en waar ze misdaadcijfers zien stijgen met de dag. In andere landen is veiligheid anders geregeld. Je bent minder gepamperd en meer aangewezen op zelfredzaamheid.

En ja, je moet je gezonde verstand gebruiken, soms eens een dagblad openslaan en het lokale nieuws een beetje volgen en niet in de nachten over straat zwalken wuivend met je creditcard en een zichtbare rolex om je pols. Maar wie heeft er überhaupt een Rolex? Ik niet. Ik zoek een veilige parkeerplaats voor mijn motor bij het hotel en zorg dat ik voor het donker van de lange stille wegen af ben en ben nooit dronken, ik gebruik mijn nuchtere verstand. En dat zou ik in Nederland ook niet doen dat van die creditcard en dronken en de nacht enzo.

Heb ik onveilige situaties meegemaakt? Jazeker, in het verkeer. En bij die hotelbrand in Iloilo toen ik midden in de nacht moest evacueren en met al mijn bezittingen op straat stond in de chaos en iedereen aan je stond te plukken of je niet tegen betaling met hen wilde meegaan voor een andere slaapplaats. En die keer dat ik een weg opreed waarvan ik dacht: hmm…..dat is raar……en vervolgens ergens aan het einde een groep mannen trof die probeerden me van mijn motor te trekken. Ik had naar mijn intuïtie moeten luisteren. En die weg niet eens in moeten slaan. Wijze les. Maar dat had me overal in de wereld kunnen overkomen zoiets. Dat is niet inherent aan mijn levensstijl of landenkeuze.

Het is een levensstijl waarbij je meer kwetsbaar kunt zijn als je niet goed voor jezelf zorgt, dat is waar. Ik heb wel van die hele naive backpacker meisjes gezien met een laptop die hoopten onderweg wel geld te gaan verdienen en die bedelend in de goot eindigden in hun naiviteit, dan is het een gevaarlijk leven ja, want dat maakt je kwetsbaar, maar als je je hoofd erbij houdt, realistische bent en naar je onderbuik luistert en de lokale informatie over veiligheid, dan is het geen gevaarlijker leven als in de Derde Willem 3 straat in Lutjebroek ofzo.

8. Digitale nomaden zijn van die typische mensen die anders zijn dan andere mensen, ze kleden zich anders, eten anders en denken anders over de maatschappij enzo

Je kunt niet ale digitale nomaden over 1 kam scheren, er zijn ook typische Nederlanders die anders denkend zijn en gras-smoothies drinken terwijl ze hun haar in zo’n typisch knotje doen. En ja, er zijn veel nomaden met TEVA (look-alike) outdoor sandalen, maar er zijn meer normale nomaden dan van die typische. Die typische vallen mij ook op. En omdat ze opvallen zijn ze dus geen mainstream, hoewel er wel meer en meer van lijken op te duiken nu iedereen influencer wil worden en/of een Only Fans account heeft.

Nomaden zijn vrijbuiters, maar we douchen elke dag, hebben niet allemaal een surfers look met rasta haar, we werken hard en leven alleen niet in een kantoortuin, hoewel we wel vaak buiten werken in de tuin en daar kantoortje spelen. Zijn we anders dan andere mensen? Ja dat denk ik wel, we maken bewust de keuze niet te leven zoals de meeste mensen doen, we reizen, we trekken steeds weer de horizon over en dat is onze levensstijl. Zijn we “typisch”, nee dat denk ik niet, ik zie mijzelf zelfs als truttig. Ik rook niet, ik drink geen alcohol, ik ben geen influencer, ik ben nog nooit in Dubai geweest, ik heb geen tattoo’s en hou niet van extreme dingen doen. Ik ben geen veganist en heb geen half alfabet bij mijn naam staan om aan te geven dat ik vrouw ben. En ik loop niet elke dag halfnaakt rond op zoek naar een poke bowl, sterker nog: ik heb er nog nooit eentje gegeten.

9. Nomadisch leven in de tropen is elke dag vakantie

Hoewel veel mensen aangetrokken zijn door zon, zee, strand zitten er ook nomaden in het hoge noorden onder het Noorderlicht, of zover naar het zuiden dat ze bijna op die andere pool zitten. En hoewel ik wel denk dat de meeste in de tropen leven hebben we niet elke dag vakantie. Dat beeld wordt gevoed door je eigen brein: jouw vakantiebrein van 3 weken per jaar naar de zon met TUI. Voor mij is die palmboom in mijn achtertuin gewoon een boom zoals zovelen in mijn dagelijks leven. En ik eet vaak ijs ja, maar dat deed ik in Nederland ook. Zoals ik al omschreef bij punt 2, ook wij hebben zorgen, moeten ons aan regels houden en hebben een dagritme. En vaak heb je die zorgen en dat ritme op vakantie even niet. Het enigste wat anders is in ons leven t.o.v. jouw leven is dat wij nomaden een andere levenskeuze maken en niet op 1 adres wonen.

10. Nomaden kunnen overal naar toe reizen

Nee, dat kunnen we niet, net als jij hebben ook wij visum beperkingen, landen die ons niet binnenlaten of landen die ons op basis van de immigratiewetgeving niet terug laten keren binnen een bepaalde tijd. Soms moeten we aan zoveel visum eisen voldoen dat het helemaal niet handig is naar een land te gaan en dat sla je dan over. En ook binnen een land, er zijn ook voor nomaden verboden zone’s. Zo zijn er landen waar hele gebieden afgeraden worden om naar toe te gaan, of militaristische delen van een land waar je niet mag komen. En dan zijn er nog de transport beperkingen, sommige gebieden zijn zo afgelegen, daar kun je simpelweg niet komen tenzij je heel ingewikkeld doet en heel veel geld uitgeeft. Die gebieden slaan “wij nomaden” ook over.

Dus wij hebben net als elke andere reiziger te maken met beperkingen. En die zijn meestal gekoppeld aan visumregels, en nationaliteit. Gelukkig het het Nederlands paspoort 1 van de beter geaccepteerde paspoorten in de wereld en kunnen we de meeste landen makkelijk binnenreizen op een toeristenvisum, maar als je langer wilt blijven en je dus een ander visum nodig hebt loop je zeker weten tegen beperkingen aan.

En ben je een digitale nomade, werk je online, dan kun je ook niet naar gebieden reizen waar geen internet is, want je opdrachtgever zal dat niet waarderen als je niet bereikbaar bent, en werk je voor jezelf, dan wil je die geldstroom toch een beetje op gang houden, dus internet is een must en gebieden zonder internet vermijden we dus een beetje.

Tot Slot

Het leven van een nomade of reiziger, is een uitdagend leven, maar mensen maken te makkelijk een foute inschatting van dit leven. Ja, het is een heel vrij leven, want je legt aan niemand verantwoording af en je gaat en staat waar je zin in hebt om te gaan en staan, mits je visum dat toestaat. Maar je worstelt, net als elk ander mens op de wereld ook met bureaucratie, onzekerheid over geld en inkomen, en emoties. En hoewel misschien van een ander kaliber of in andere nuances, die praktische zaken maken gewoon onderdeel uit van je dagelijks leven.

Je wordt ook in het buitenland ziek, en misschien wel vaker dan in Nederland want je kookt zelden zelf, en niet elk restaurant of land is even hygiënisch.(lees ook: Diarree is niet altijd buikgriep! of Moctezuma’s revenge! ) En er is ook regen, zelfs als je in de tropen zit, en dan stromen straten onder en valt het internet weg, en als je pech hebt ook de stroom. Je hebt vertragingen in openbaar vervoer, je zit in gammele boten, gehorige hotels en plast op smerige openbare WC’s. Je hebt elke knipbeurt een andere kapper en elk jaar een andere tandarts. En je slaapt elke keer op een andermans matras met andermans kussen. Je grootste bezit je rugtas bewaak je alsof het een lichaamsdeel is. Want als je dat kwijtraakt ben je echt alles kwijt. En soms zijn we heel erg eenzaam, want we blijven nooit lang genoeg voor echte vriendschappen of een relatie.

Dan verdwaal je soms in jezelf, net als dat je verdwaald in de mooiste steden, maar dat is niet erg, er is altijd een weg naar ergens. Je wandelt over idyllische bospaden door de jungle en ziet de mooiste vlinders en vissen. Je kunt daar waar je de zee inloopt 9 van de 10 keer je voeten zien en je geniet van de mooiste zonsondergangen op de wereld. En dat kun je alleen doen, op stille plekken, of juist midden in het massatoerisme, en dan weet je: Zij gaan allemaal naar huis aan het einde van hun vakantie, en jij kunt gewoon blijven.

Die vrijheid…….dat is het leven.

 

Steun deze website! Geef Gul.