Emigreren

Ik voel me niet meer thuis in Nederland

Nederland verandert snel, heel snel, dat was al zo tijdens de pandemie maar ook in de naweeën ervan is het moeilijk om te zien hoeveel onvrede, onverdraagzaamheid, polarisatie en andere ongein het dagelijks leven van mensen beïnvloeden. . Het lijkt wel alsof alles wat mis kan gaan uitvergroot is en er komen heel veel zaken aan het licht die of weggepraat worden of genegeerd of grote ergernis opwekken.

Er is een groeiende groep ontevreden mensen in Nederland, en binnen die groep zijn er mensen die vinden dat de maat vol is en die willen Nederland  verlaten. Omdat ze zich niet meer thuis voelen in hun vaderland.

Er zijn verschillende nieuwe redenen bijgekomen om Nederland te willen verlaten, in mijn gesprekken met klanten merk ik dat vooral de pandemie en de wijze waarop het Nederlands kabinet daar mee omging een belangrijke reden was (is) om weg te gaan. Maar ook de stijgende kosten in Nederland zijn voor menig inwoner niet meer op te brengen. De EU regels en het falend vluchtelingen beleid,, de oorlog, de energiecrisis, de woningnood, de CO2 problemen, het lijkt niet te stoppen wat er voorbijkomt in jullie dagelijks leven.

De groeiende onverdraagzaamheid, de opgelegde maatschappij, ik hoor allerlei redenen in die gesprekken. Maar vooral hoor ik dat mensen een nieuw thuis willen maken, een nieuwe start, een nieuwe plek waar ze weer zichzelf mogen zijn en zichzelf kunnen herpakken.

Luister en kijk naar de Video podcast: Steeds meer mensen Emigreren

De kans om zelf een thuis te maken nu “thuis” niet meer als thuis voelt

Ook in de zoekresultaten zie ik dat mensen op zoek zijn naar een nieuwe basis vanuit onvrede over de gang van zaken in Nederland. Veel meer dan dromen najagen lijkt het de laatste maanden te draaien om onvrede als reden om Nederland te verlaten. (lees: Ik ben ongelukkig, ik wil uit mijn leven ontsnappen

De droom van een nieuwe start is groter dan de droom om in een ander land te wonen, maar die twee lijken wel vaak gecombineerd te worden, omdat een nieuw land betekent dat je alles achter je laat en echt overnieuw kunt beginnen in een land wat je nu, vanaf de bank in Nederland, veel meer aanspreekt dan Nederland zelf.

Met een regering die absoluut geen lange termijn visie heeft en van schandaal naar schandaal lijkt te bewegen, met een Europese Unie op de achtergrond die steeds meer de overhand krijgt en met een pers die net doet alsof de wereld niet groter is dan Europa, zoeken meer en meer mensen een weg uit hun omstandigheden om hun identiteit te waarborgen en relatieve vrijheid te herwinnen.

Voorschoten

Al zoekend naar eenheid en thuisgevoel werkt de gemiddelde Nederlander zich een slag in de rondte om zijn hoofd boven water te houden

Eenheid en thuisgevoel lijkt in Nederland schaars goed geworden. En heel veel mensen willen weer het recht hebben om zich thuis te voelen in het land van klompen en tulpen waar ze wonen en/of geboren zijn.

Binnen de maatschappelijke ontwikkelingen lijkt iedereen in Nederland zoekend naar dat thuisgevoel. Immigranten lijken het niet te kunnen vinden omdat ze zich het land en de cultuur niet eigen lijken te maken en vast te willen houden aan hun eigen gewoontes en cultuur. En binnen die worsteling leggen ze hun cultuur en gewoontes op aan de mensen die van geboorte en oorsprong Nederlanders zijn, de mensen van de klompen en de tulpen zogezegd. En die laatste groep is daar ernstig van mening over verdeeld als het gaat om tolerantie en acceptatie. 

Amsterdam free tourist attractions

In de laatste 30-40 jaar is het straatbeeld in Nederland drastisch verandert

Nederlanders zien door het veranderende straatbeeld hun ’thuis’ veranderen in een maatschappij waarin alleen van hen nog tolerantie gevraagd wordt en er weinig anders mogelijk is dan aanpassen en het hoofd te buigen. Dit alles mede mogelijk gemaakt door Den Haag wat hedentendage meer dan ooit de weg kwijt lijkt te zijn binnen alles wat op hun afkomt.

Onvrede groeit, onverdraagzaamheid groeit en het inperken van vrijheden met 101 wetten lijkt voor de politiek de enige manier te zijn om dit te beteugelen. Tel daarbij de stijgende dagelijkse kosten op zoals

  • kosten voor huisvesting
  • bankkosten
  • gemeentelijke heffingen
  • dagelijkse boodschappen

en dan nog alle EU regels die doorgevoerd gaan worden. Dat alles samen heeft voor veel mensen een heel groot bord gemaakt met daarop het woord EMIGRATIE, wat knipperend met neonletters naar de grens wijst.

a week out of the life of a digital nomad

Mensen die emigreren zijn mensen die het zat zijn dat de overheid overal voor wil zorgen

Over de afgelopen jaren ben ik in mijn gesprekken met mensen en op sociale media grofweg 2 groepen mensen tegengekomen, mensen die Nederland super geweldig vinden omdat het een verzorgingsstaat is, en mensen die Nederland zat worden omdat het een verzorgingsstaat is.

En voor beide groepen mensen moet er ruimte zijn in de samenleving. Toch ervaren mensen die Nederland niet meer leuk vinden omdat het dus zo’n verzorgingsstaat is waarbinnen alles geregeld is, minder bewegingsvrijheid om over hun gevoel te spreken. Mensen die genieten van alles wat Nederland biedt zijn hard en veroordelend vanuit hun door Den Haag gesponsorde hangmat waarin ze uiterst comfortabel liggen en alles over zich heen laten komen, en veroordelen mensen met ontevredenheid voer de gang van zaken met termen als:

  • Nederland is helemaal niet slecht
  • nou als je er zo over denkt kun je maar beter oprotten
  • Alsof het elders allemaal zo goed geregeld is

Precies, “alsof het elders allemaal zo goed geregeld is“…..daar zit precies de kneep in het niet mee thuisvoelen in Nederland.

Het is voor een bepaalde groep mensen allemaal veel te veel geregeld in Nederland. En daarom willen ze weg, ze hebben behoefte aan meer bewegingsvrijheid en autonomie, aan identiteit en aan keuzevrijheid. En ze hebben het gevoel dat dit in Nederland voor hen niet meer bestaat. Mede door die veroordelende maatschappij.

trollen op het internet

Het gevoel van onvrede wat ontstaat binnen Nederland is een wisselwerking tussen macht en onmacht

Als de minderheid de meerderheid overschreeuwd, omdat de meerderheid druk bezig is met zijn hoofd boven water te houden, financieel maar ook gewoon cultureel gezien, dan ontstaat er in die meerderheid onvrede.

De ene helft verwacht dat een ander (lees de politiek) dat voor hen oplost, bijvoorbeeld met leuke buurtprojecten, meer blauw op straat en nieuwe wetten en regels en overheidskampagnes en de andere groep verdeeld zich in een cluster mensen die mopperen, het heft in eigen hand nemen en dan of gaan lopen rellen, en een cluster mensen die dus dromen van vertrekken.

Op de website van Leaving Holland vindt die laatste groep heel veel informatie over emigratie, maar hopelijk ook gehoor voor hun onvrede zonder veroordeling en met groot enthousiasme voor hun (soms heel onrealistische) plannen. Samen werken we aan een uitwerking van de behoefte om weer jezelf te mogen zijn en een “thuis” te creëren voor jezelf in het land van je dromen.

Dat doen we door een (video)gesprek, (via Whatsapp meestal) waarin ik advocaat van de duivel speel en je allerlei vragen stel over je plannen, tips geef waar je aan moet denken en uitleg hoe je je dromen wellicht wel kunt realiseren en dat bord wat naar de grens wijst met het woord EMIGRATIE erop jouw richtingaanwijzer wordt voor een nieuwe toekomst.

Emigratieplannen? Koop de Handleiding voor Emigratie

 

Meepraten over dit artikel kan in de reactiemogelijkheden, maar lees alsjeblieft eerst de onderstaande disclaimer voordat je begint met typen!  Respectloze reacties en reacties die getuigen vaneen ernstige vorm van veroordelende tunnelvisie worden niet geplaatst.

*Disclaimer: met het woord “Nederlanders” wil ik niet stigmatiseren of discrimineren, ik weet dat Nederland werkt aan een multiculturele samenleving en dat het woord “Nederlanders” niet meer alleen van toepassing is op die groep mensen die hun wortels tot diep in hun voorvaderen in Nederland hebben. Maar in dit artikel verwijs ik wel naar die groep Nederlanders, die met die voorvaderen enzo. “De mensen van de klompen en de tulpen” is een uitdrukking die ik gebruik om aan te duiden dat het om de oorspronkelijke bewoners van Nederland gaat en niet om die mensen die door een naturalisatie proces van henzelf of van hun (voor)ouders het Nederlanderschap hebben verkregen.
Mocht iemand zich op een negatieve manier aangesproken voelen door dit artikel dan bied ik mijn excuses aan maar  beroep mij tevens op vrijheid van meningsuiting.

Jeanette reist over de wereld sinds haar 17de, maar altijd met een huis om naar terug te keren. In 2015, op haar 54ste, liet ze ook dat huis achter. Je zou haar een nomade kunnen noemen want ze zwerft het liefst over de aarde op een motor met alle bezittingen achterop. Zo reisde ze bijvoorbeeld door de Filipijnen en Mexico. Ze is eigenaar van Leaving Holland en Floating Coconut websites. Momenteel leeft ze in een dorp in de woestijn van Baja California Sur in Mexico

8 reacties

  • Jeanette

    Dag meneer of mevrouw, dank u wel voor uw uitgebreide reactie op mijn artikel en uw compliment. Jammer dat u vind dat u een schuilnaam moet gebruiken, maar dit zal we ingegeven zijn door de door u aangegeven groeiende verharding en (uw ervaringen met?) het racisme.

    Wat mij vooral opvalt is de verdeeldheid onder de Nederlanders en de felheid waarmee men zijn mening wenst te verkondigen of zijn opinie wenst te geven.

    Ik hoop dat u uw plannen kunt realiseren en uw verlangen om Nederland te verlaten kunt omzetten in daden. En ik wens U heel veel succes met de voorbereidingen en uw emigratieplannen.

    Hartelijke groet,

    Jeanette

  • Opkomen voor je rechten

    Hallo JEANETTE,

    Leuke site.
    Ik ben ook van plan om Nederland te verlaten niet zo zeer om Racistische dingen.
    Zelf kom ik uit de Antillen,maar meer om hoe men hier met elkaar omgaat.

    Door de keuzes van de overheid en systemen,wetten is een verharding gekomen in de Nederlandse maatschappij.
    Het belasting systeem hier in NL straft de burgers met boetes,rente,deurwaarderskosten. In alles zit veel belasting als je vergelijkt met andere landen. Door zulke verharding van de overheid waarbij op alles een Dwangbevel zit word de maatschappij ook harder in hoe men met elkaar omgaan.
    Straffen zijn heel laag waardoor stelen en criminele activiteiten,mishandelingen loont.

    Werken of niet werken loont niet. Basisinkomen wordt in sommige landen zoals Canada getest en haalt veel stress weg.
    Mensen die naar Nederland komen zonder nood worden voorgetrokken en geholpen door de Gemeente en iemand die hier al jaren woont en werkt of geboren wordt aan de kant geschoven. Het systeem is niet eerlijk.

    De gehaasde maatschappij in Nederland en waar alles draait om geld en betalen of misgunnen,liegen,naaien. Genieten zie je niet meer in de Nederlandse maatschappij.

    De politiek is teveel bezig met Brussel en Europa en vergeet de interne problemen.
    Zorg,huur,woningen,Energie,Boodschappen alles is duurder geworden en daarvoor willen ze alles op de oorlog schuiven als excuses.

    Andere landen in Europa met een warme klimaat en lekkere eten,cultuur trekt je nu meer aan dan dat stress nu in Nederland waar je zelf van ziek kan worden.

    Je ziet Nederlanders nu hun huizen vekopen en met dat geld ergens anders in een land iets beginnen.
    Al de wapens wat nu naar Ukraine is gestuurd met al dat geld kon je heel veel mensen helpen in NL en het syteem.

  • Jeanette

    Dag Isabella,

    De zin uit jouw reactie:

    De van oorsprong autonome zelfdenkende nuchtere Hollander verdwijnt langzaam van het toneel…….

    slaat de spijker op de kop. Ik had het niet beter kunnen omschrijven. Dat is precie wat er gebeurd, en ik denk dat dat is omdat die Nederlander keihard werkt om zijn hoofd boven weater te houden en overschreeuwd wordt door van alles en nog wat.

    Dank je wel voor je reactie, en dank je wel voor je complimenten. Ik ben blij dat mijn website je een goede blik op je toekomst geeft.
    Veel mensen verlaten Nederland en zoeken hun heil elders. Zij zien ook een toekomst, maar niet meer in Nederland, wat niet meer als “thuis” voelt.

    Hartelijke groet terug vanuit het verre maar heerlijk rustige Mexico.

    Jeanette

  • Isabella

    Beste Jeanette,

    Mijn complimenten voor jouw mooie en naar mijn mening correct omschreven artikel. Ik herken ook steeds meer een gevoel van ongeluk in een meer en meer consumerende en verhardende maatschappij. Waar men vroeger nog omkeek naar een ander, lijkt dit bijna niet meer bestaand en zeker niet zonder daar wederom enige vergoeding voor te ontvangen. Daarnaast lijkt de tijdrovende arbeid haast niet meer te lonen ten opzichte van de uitkerende instanties aan zij die het volgens de regerende partijen harder nodig hebben, hetgeen ik niet durf te ontkennen maar erg makkelijk gesproken vind door de regeringsleiders welke een inkomen bekomen die ver boven de midden grens ligt, waarbij armoede zich nu ook in de middenstand begint voor te doen door exorbitant toegenomen accijnzen, belastingen over belastingen en prijsstijgingen.

    Het persoonlijke en juist autonome en zeer gastvrije Nederland wat ik ooit gekend heb, lijkt haast niet meer bestaand en ook ik herken dat ik door hard te werken niet heel ver vooruit kan komen, ondanks het feit dat ik toch niet benadeeld ben vanuit mijn nationaliteit echter wel door beperkende regelgeving omtrent een virus en daarnaast vanuit mijn geboren gender als vrouw.

    Verantwoordelijkheid nemen voor het eigen gedrag lijkt vaak ver te zoeken en daarnaast vind ik dat men nog altijd zich weinig durft uit te spreken over deze, mede door jou genoemde, onvrede uit angst voor represailles of haatdragende (vaak anonieme) reacties. Ik herken mijzelf haast niet meer omdat deze (egoïstische of meer egocentrische) houding bijna iedereen net zo snel lijkt te infecteren als het onzichtbare virus waar men zich wereldwijd zorgen om maakt. Lang niet alles is nog bespreekbaar en de enorme berg regels scheppen geen houvast meer, maar zorgen juist eerder voor verwarring, onbegrip en onrust alsmede ook enorme vertraging bij het oplossen van vaak in de kern vrij simpele problemen door juist de beperking op de eigen identiteit en autonomie.

    De van oorsprong autonome zelfdenkende nuchtere Hollander verdwijnt langzaam van het toneel, iets wat ik heel spijtig vind en waardoor ook ik inmiddels mezelf begin af te vragen of ik hier nog wel thuis hoor. Het voelt onmachtig en desondanks heb ik nog een heel klein sprankje hoop dat men op korte termijn zal ontwaken uit dit sluimerende (on)bewustzijn en dat in harmonie en in samenwerking er weer gebouwd kan worden aan de vrijheid die men zo mist en waar zo hard voor gevochten is zonder daarbij een ander te verwonden of onrecht aan te doen. De balans lijkt weg en daardoor worden naar mijn mening de meesten juist zo onrustig, terwijl dit te herstellen is door goed leiderschap waarbij men vanuit Den Haag open staat voor de inhoud van de boodschap van een ander zonder deze te pareren zonder enige kritische en goed opgestelde onderbouwing. Het grote geld lonkt echter nog altijd en de meesten voelen zich niet gehoord en gaan daarmee juist op een negatieve wijze aandacht vragen omdat men op een positief verzoek vaak niet reageert.

    Hoop doet leven en jouw bericht almede deze site geeft mij weer een blik op een toekomst voor wanneer mijn laatste sprankje hoop daadwerkelijk vervlogen lijkt te zijn, aan al het moois komt immers ooit een einde…..en toch………..het kan, samen!

    Met hartelijke groet,
    Isabella

  • Jeanette

    Dag meneer of mevrouw die zichzelf “Bruine” noemt.

    Dank je wel voor je reactie. Er is niets hypocriets aan mijn artikel en mijn opmerking dat immigranten de reden zijn voor veel mensen om te emigreren. Dat is gewoon een feit. Onderzoekbureaus en statistieken tonen dat aan. De onvrede in Nederland, onder sommige Nederlanders (en lees dit zoals ik het schrijf: SOMMIGE) is mede ingegeven door de toenemende vluchtelingenstroom die aanspraak maakt op van alles terwijl onder de Nederlanders (waar jij dus blijkbaar ook onder valt) de armoede stijgt. Dat heeft niets met huidskleur te maken, maar alles met status en bijdrage aan de maatschappij.

    Dingen opleggen aan anderen, als je zoals ik in oer-Nederlandse wijken zonder enige diversiteit in bevolkingssamenstelling hebt gewerkt, weet je wat ik bedoel: alles kan in Nederland, als je het maar wel doet op de wijze van die ene groep Nederlanders die daar woont. Teveel stoeptegels in je tuin, of je was niet buitenhangen op wasdag, dat is al iets waar ze over vallen. Dat is wat ik bedoel met dingen oplegen, mensen worden op straat, achter de handpalm die voor de fluisterende mond gehouden wordt belachelijk gemaakt, op uiterlijk en sociaal gedrag. En je kunt door de introvertie van zo’n wijk bijna geen aansluiting vinden. Dat geldt voor beiden: Immigranten die daar komen wonen en Nederlanders van buiten die wijk. De NIMBY (not in my backyard) houding is sterk vertegenwoordigd in sommige Nederlandse wijken en dorpen.

    Veronachtzaming en racisme van blanke Nederlanders is ook voor veel mensen een reden om te emigreren. Maar dat mis je blijkbaar in de huidige samenleving als punt van zorg en (her)ken je niet in jouw leefomgeving. (misschien omdat je focust op jouw huidskleur en niet breed naar de groeiende maatschappelijke onvrede kijkt)

    Je reactie is een beetje tegenstrijdig, je voelt je niet thuis in Nederland vanwege het feit dat je minder goed geaccepteerd wordt omwille van je huidskleur maar je bekritiseerd mij omdat ik “het opleggen van zaken” aan mensen (waar jij dus blijkbaar last van hebt) aanvoer in dit artikel als opgegeven reden voor emigratie.

    Jammer dat je trouwens met een valse naam (en stigmatiserende naam) en een fake emailadres hier reageert. Dat, is heel typisch Nederlands, anoniem kritiek leveren, jezelf buiten de groep plaatsen omdat je vindt dat jou situatie uniek is maar je toch niet thuisvoelen in Nederland je bent idd een echte Nederlander. Met vriendelijke groet, Jeanette.

  • Bruine

    Ik als bruine Nederlander met bruine en blanke voorouders heb het ook niet naar mijn zin in Nederland. Nooit heb ik een gewoonte opgelegd aan een ander, wat jij hier ook beweert. Nooit heb ik mij thuis mogen voelen in mijn eigen land, doordat net even iets teveel blanke mensen mij niet accepteerden als Nederlander en niet aardig waren daardoor. Mijn blank ogende broer werd trouwens wel geaccepteerd. Ik vind het hypocriet van jou dat je immigranten noemt als reden om te emigreren, maar verontachtzaamt dat racistisch gedrag van blanke Nederlanders een reden kan zijn voor bruine Nederlanders om te willen emigreren. En ja, wij zijn ook Nederlanders. Wij tellen ook mee in de emigratiecijfers. Ik ken overigens ook een compleet Christelijk Irakees gezin dat geemigreerd is, omdat ze in Nederland teveel racisme ervoeren.

  • Jeanette

    Hugo, dank je wel voor je compliment. Je tovert een glimlach op mijn gezicht. Wel jammer dat jij je niet meer thuisvoelt in België, ik hoop dat je daar een oplossing voor kunt vinden! Leuk dat je mijn artikel gelezen hebt.

  • Hugo

    Je artikel ” ik voel me niet meer thuis in “” is mooi en duidelijk geschreven zonder politiek incorrect te zijn. Ikzelf zou als belg ook mijn gevoelens niet beter kunnen omschrijven.
    Proficiat met je artikel,

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.